Soms raken dingen in een stroomversnelling. Dat gebeurde ons de afgelopen maand. Nooit hadden we gedacht dat we zo snel ons plekje in Bergen zouden opgeven en toch zitten we nu midden in de verkoop…
Bij mij sluimerde het al een tijdje, het gevoel dat het genoeg was. We gingen niet meer zo vaak naar ons vakantiehuisje in Bergen. Waldy ging steeds vaker alleen en ik bleef thuis. De behoefte werd minder. Niet zo gek misschien na ruim 11 jaar, maar toch. Het is ons plekje, ons paradijsje en dat geef je niet zomaar op.
Totdat ik op een ochtend wakker werd en wist: dit is het moment. We gaan verkopen! Natuurlijk hadden we het er samen uitgebreid over gehad en zagen we er ook de voordelen van in. Je laat iets los en je krijgt er wat voor terug! Namelijk een pensioen voor Waldy en later voor mij. Het vooruitzicht om minder te kunnen gaan werken, meer vrije tijd, ruimte in de agenda en een nieuwe fase in ons leven.
En dus liepen we even binnen bij de makelaar met de vraag: ‘wat is een goede tijd voor verkoop?’ Het antwoord luidde: NU. En anders moet je wachten tot na de zomer. Oef, dat hadden we niet verwacht, maar stiekem had ik het al gevoeld en was ik al begonnen met kasten leegruimen zodra we aankwamen.
Inmiddels zijn we een paar weken verder en staat ons appartement op Funda en waren gisteren de eerste 9 bezichtigingen. Gelukkig hoefden we daar niet bij aanwezig te zijn en deed de makelaar dat voor ons. Maar oh wat is het moeilijk om los te laten. Terwijl ik de keukenkastjes aan het opruimen en schoonmaken was, schalde het nummer: ‘House for sale’ door de kamer en de tranen stroomden ineens over mijn wangen. Al die herinneringen aan onze wandelingen en fietstochten door het Berger bos, de duinen, het strand, Bergen en alle leuke mensen die we daar hebben leren kennen. Gaan we dat echt loslaten?
Het antwoord is Ja. Er is een tijd van komen en een tijd van gaan en niets is voor eeuwig en alles wat we bezitten is slechts in bruikleen. Onze periode in Bergen zit erop en we zijn klaar voor nieuwe avonturen.
Een wee-moedige groet,
Ans
P.S. Welk avontuur ga jij aan? Wat laat je los en wat hou je (nog) vast. Wanneer is het moment voor jou om stappen te zetten? Kun je je eigen kompas daarin volgen?