“Alles wat ons in de weg staat, is de weg”. Als ik deze spreuk lees van Mark Nepo ben ik gelijk geraakt. Hoe zou het zijn als we alle obstakels op ons pad zouden kunnen omarmen in plaats van ervoor weg te lopen, ermee in gevecht te gaan of erom heen te gaan?
Kun je luisteren naar je lichaam en geest als ze het even niet meer zo goed doen als jij dat wilt? Ga je door ondanks de signalen en zit je later met de gevolgen? Blijf je stug doorgaan en regeer je met strenge hand, zoals je dat is geleerd door je ouders of leraren? Of kun je de tijd nemen om te stoppen, te voelen en te luisteren wat het je te vertellen heeft? En te zorgen voor jezelf, zodat dat wat uit balans is kan helen en herstellen?
Wat nou als de obstakels inderdaad het pad zouden zijn? En als het ontwijken ervan, het negeren van het pad? In de yogafilosofie komen we Ganesha tegen, de Hindoeïstische god met een olifantenhoofd. Hij wordt gezien als degene die de obstakels uit de weg ruimt en wordt dan ook vaak aanbeden bij het begin van iets nieuws. Zijn beeld staat vaak bij de ingang van gebouwen. Zo ook bij Ananda. Kijk maar eens buiten in de fietsenstalling.
Maar navraag bij mijn leraar Rob Obermeijer leerde me, dat Ganesha ons niet alleen bijstaat in het uit de wegruimen van de obstakels, maar dat hij ze ook voor ons plaatst. En dat doet hij omdat hij van ons houdt. Hoe zou het zijn als je er zo tegenaan kunt kijken? Het leven houdt van me en geeft me obstakels, zodat ik de weg kan gaan die ik bedoeld ben te gaan en erdoor kan groeien in wijsheid en compassie.
Momenteel heb ik even een time-out genomen van het lesgeven, om mijn lichaam rust te geven en de blessure die ik heb opgelopen te laten herstellen. En hoewel het soms confronterend is en niet iets is wat ik een ander zou toewensen, is het ook een positieve ervaring. Ik geniet enorm van de ruimte en vrije tijd. Het laat me landen in het moment en precies voelen wat ik nodig heb.
En zo is het obstakel op mijn pad, ineens de aanleiding geworden voor een pauze. Een pauze die ik anders niet genomen zou hebben, maar waar ik wel enorm van geniet en die me ook toekomt. Na 23 jaar lesgeven is mijn tijd gekomen voor een mini sabattical. Dankjewel Ganesha dat je op mijn pad kwam en me ruimte geeft voor zelfzorg en herstel.
Namasté,
Ans
P.S. Welke obstakels kom jij tegen in je leven? En welk gevecht ga jij aan? Wat staat je in de weg? Waar kun je je aan overgeven en wat (nog) niet?