Kantje boord
Soms hangt het leven aan een zijden draadje en neemt het zo haar eigen wending. Het ene moment ben ik nog op training in Amersfoort en het volgende moment zijn we in de spoedkliniek van de Universiteit van Utrecht.
Magical mystery tour
Terwijl Waldy naar Blokker gaat voor de 60ste verjaardag van het concert van de Beatles, beleef ik mijn eigen magical mystery tour.
Volgen
Wie of wat volg jij? Volg je een leraar? Volg je een leer? Volg je een leidraad? Volg je een advies? Volg je een idool? Volg je iemand op socials? Volg je een discipline? Volg je een Guru? Volg je dat wat je je hebt voorgenomen? Of… volg je jezelf?
Bauke
Terwijl ik in de halve schouderstand sta in mijn yogakamertje, gaat de bel. Ik loop naar beneden en open de deur. Daar is ie! Bauke, een grote forse man met een dikke buik die onder zijn t-shirt uit komt.
Geen verhaal
Hoe zou het zijn om geen verhaal te hebben? Geen blog aan het begin van de nieuwsbrief. Hoe zou dat zijn? Hoe zou het zijn als je in het moment zou ervaren wat je beleeft en het daarbij kon laten? Er niets aan toevoegen…
Sjors
Met een krop sla in mijn hand en een rugzak vol boodschappen kruip ik onder de slagboom door. ‘Sjors, Sjors! Hé loop nou niet weg onder die auto!’ En terwijl […]
Weerstand
Hé, hé, ha, ha, nou was dat het nou helemaal? Ongelofelijk wat een toestand! Wat een weerstand. En waarvoor was het eigenlijk allemaal nodig? Vanochtend ben ik gaan zitten voor het huiswerk van de spirituele leergang die ik volg in Amersfoort. En het rolde zomaar uit mijn pen.
Pelgrim
Steeds vaker dwaal ik over de hei en loop mijn eigen kleine pelgrimstocht. Niet groots, maar juist klein. Met kleine stappen en grote ogen vol verwondering kijk ik om me heen. Ik zie de schoonheid in een regenbui en het zonlicht dat plotseling doorbreekt en de donkere wolken fel verlicht.
PHPD
Ik vermoedde het al een tijdje, maar toen ik vanochtend wakker werd, wist ik het zeker. Ik heb last van PHPD. Het begon in mijn linkerhiel en verplaatste zich toen naar mijn linkerkuit, linkervoetzool, rechtervoet en nu zit het in mijn linkerschouder.
Ik eerst!
“Ik eerst, ik eerst!” roept Ab en demonstratief holt hij naar het toilet. Zijn kleinkinderen laten dat niet op zich zitten. Hij eerst? Nee, wij eerst! En om het hardst hollen ze achter hem aan om als eerste bij het toilet aan te komen. Ze wisten niet, dat dat juist precies de opzet was van Ab…