Naarmate we ouder worden verzuurt ons lichaam en hopen afvalstoffen zich op. Dit is niet goed voor onze gezondheid en kan de oorzaak zijn van tal van klachten. Daar kun je wat aan doen met basische voeding en dranken. Maar hoe zit het eigenlijk met onze geest?
We zeggen Namasté tegen elkaar na de les, wat zoveel betekent als: ‘Ik groet het licht in jou’. Maar hoe vaak kun jij het licht in de ander zien? En hoe vaak (h)erken je het in jezelf? Waardoor word jij getriggerd en wanneer speelt je pijnlichaam op? Welke trauma’s draag jij met je mee en verzuren je geest?
Kun je nog lachen en huilen als een kind? Of ben jij ook innerlijk verzuurd? Ik moet denken aan mijn eigen verlatingsangst en hoe vaak die werd getriggerd door Waldy als hij weer eens alleen op reis ging.
Pas nadat ik jarenlang innerlijk werk heb gedaan bij Welopstellingen in Amersfoort, kan ik eindelijk uitzien naar de periodes dat hij op reis gaat en gedraag ik me niet meer zo onredelijk als een klein kind dat in de steek gelaten wordt.
Het voelt zoveel vrijer en lichter om niet meer te reageren vanuit dat oude innerlijke kind trauma. Hoezeer viel alles op zijn plaats toen ik erachter kwam in een opstelling dat ik een alleen geboren tweeling was en mijn tweelingzusje had verloren in de moederbuik.
Zo diep ging mijn trauma terug tot voor de geboorte. Daarom was ik zo’n angstig en eenkennig kind en wilde ik eerst mijn moeder en later Waldy altijd bij me houden. Nu kan ik eindelijk mijn tweelingzusje Kim loslaten en de rust vinden in mezelf.
Ze heeft een plekje gekregen in mijn hart en een ring aan mijn vinger. Afscheid nemen valt me niet meer zo zwaar en dat komt onze relatie ten goede. En als ik nog eens terugval in een oud patroon, dan kan ik er met meer mildheid en begrip naar kijken,
Namasté
Ans
P.S. Wat zijn jouw triggers? Wanneer reageer jij onredelijk? Wat activeert jouw pijnlichaam? En heb je daar wel eens onderzoek naar gedaan? De oorzaak ligt misschien dieper of heel ergens anders dan je denkt.